เอกสารต่างประเทศที่ใช้กับTM.30 และการรายงานตัว 90 วัน (TM.47) ต้องผ่าน Apostille หรือรับรองสถานทูตหรือไม่

เส้นทางการดำเนินงานของกรณีนี้

ตรวจวันสิ้นสุดสิทธิพำนักในตราประทับ → รวบรวมเอกสารตามเหตุที่ยื่น เช่น ทำงาน สมรส หรือเกษียณ → ยื่น ตม.7 ก่อนวันสิ้นสุดตามระยะเวลาที่ระเบียบกำหนด → รับการพิจารณาและตราประทับใหม่ → ขอ re-entry permit ก่อนเดินทางออก → รายงานตัว 90 วันตามรอบถัดไป

ไทม์ไลน์การทำงานทีละขั้น

เอกสารที่ต้องเตรียม

• แบบ ตม.7 พร้อมรูปถ่ายตามข้อกำหนด
• สำเนาหนังสือเดินทางทุกหน้าที่มีตราประทับ
• ใบแจ้งที่พัก ตม.30 ฉบับล่าสุด
• เอกสารสนับสนุนตามเหตุที่ยื่น เช่น เอกสารนายจ้าง เอกสารสมรส หรือเอกสารการเงิน
• แผนที่ที่พักและภาพถ่ายที่พัก
• แบบ ตม.47 สำหรับการรายงานตัว 90 วัน

สาระสำคัญของ “เอกสารต่างประเทศที่ใช้กับTM.30 และการรายงานตัว 90 วัน (TM.47) ต้องผ่าน Apostille หรือรับรองสถานทูตหรือไม่”

หัวข้อนี้อยู่ในกลุ่ม การขยายเวลาพำนัก รายงานตัว 90 วัน และ re-entry ซึ่งหน่วยงานที่มีอำนาจโดยตรงคือ สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง (สตม.) และสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองจังหวัด การพิจารณาทุกกรณีเป็นดุลพินิจของหน่วยงานรัฐตามระเบียบที่ใช้บังคับ ณ วันยื่น IVC ทำหน้าที่เตรียมเอกสาร ตรวจความสอดคล้อง และประสานการยื่นให้ครบถ้วนตามประกาศล่าสุด แต่ไม่รับประกันผลการอนุมัติของหน่วยงานใด

การยื่นขยายเวลาพำนักหลังวันสิ้นสุดถือเป็นการอยู่เกินกำหนด และมีผลต่อการพิจารณาครั้งถัดไป

สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองในแต่ละพื้นที่อาจกำหนดเอกสารประกอบเพิ่มเติมได้ตามสภาพพื้นที่

การรายงานตัว 90 วันตามแบบ ตม.47 นับจากวันที่เข้าประเทศครั้งล่าสุดหรือวันรายงานครั้งก่อน และทำได้ทั้งที่สำนักงาน ทางไปรษณีย์ และระบบออนไลน์ตามที่เปิดให้บริการ

ข้อกฎหมายและระเบียบที่ต้องรู้ก่อนยื่น

การรายงานตัว 90 วันไม่ใช่การต่ออายุวีซ่า และไม่ทำให้สิทธิพำนักยาวขึ้น

เจ้าบ้าน เจ้าของ หรือผู้จัดการที่พักมีหน้าที่แจ้งที่พักของคนต่างด้าวตามแบบ ตม.30 ภายใน 24 ชั่วโมง

ผู้ที่เดินทางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่มี re-entry permit จะสิ้นสุดสิทธิพำนักที่ได้รับทันที

ผู้ที่เข้าไทยด้วยการยกเว้นการตรวจลงตราไม่ได้ถือวีซ่า การเปลี่ยนไปสู่ Non-Immigrant ภายในประเทศจึงมีเงื่อนไขเฉพาะและเป็นดุลพินิจของสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง

เขตอาณา (jurisdiction) กำหนดว่าต้องยื่นที่สถานทูตหรือสถานกงสุลแห่งใด การยื่นผิดเขตอาณาเป็นเหตุให้คำขอถูกตีกลับบ่อยที่สุดข้อหนึ่ง

ข้อผิดพลาดที่ทำให้เสียเวลามากที่สุด

กรณีที่พบบ่อยในกลุ่ม การขยายเวลาพำนัก รายงานตัว 90 วัน และ re-entry คือการเตรียมเอกสารครบแต่ไม่สอดคล้องกันเอง เช่น ชื่อสะกดต่างกันระหว่างคำแปลกับหนังสือเดินทาง หรือช่วงเวลาในเอกสารการเงินไม่ครอบคลุมระยะที่ระเบียบกำหนด ปัญหาลักษณะนี้ทำให้ต้องเริ่มกระบวนการใหม่ทั้งชุดแม้เนื้อหาสาระจะถูกต้อง

อีกกลุ่มหนึ่งคือการเข้าใจผิดระหว่างอายุวีซ่ากับสิทธิพำนัก ผู้ยื่นจำนวนมากวางแผนการเดินทางจากวันหมดอายุของตราวีซ่า ทั้งที่วันที่ต้องเดินทางออกจริงคือวันในตราประทับของเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง การตรวจสองวันที่นี้ทุกครั้งช่วยป้องกันการอยู่เกินกำหนดโดยไม่ตั้งใจ

สาเหตุที่คำขอไม่ผ่านหรือล่าช้าบ่อยที่สุด

• ยื่นคำขอหลังวันสิ้นสุดสิทธิพำนัก
• ไม่ได้แจ้ง ตม.30 ทำให้ที่อยู่ที่แจ้งไม่ตรงกับระบบ
• เอกสารสนับสนุนไม่ครบตามเหตุที่ยื่น
• เดินทางออกนอกประเทศโดยไม่มี re-entry permit ระหว่างการพิจารณา
• ข้อมูลที่อยู่ในระบบไม่ตรงกับผลการตรวจเยี่ยม
• หลักฐานการเงินมียอดเข้ากะทันหันก่อนยื่นโดยไม่มีที่มา

อภิธานศัพท์วีซ่าและใบอนุญาตทำงาน

ตม.47 (TM.47)

แบบรายงานตัว 90 วันของคนต่างด้าวที่พำนักต่อเนื่องในราชอาณาจักร

Apostille

การรับรองเอกสารตามอนุสัญญากรุงเฮก ซึ่งมีผลกับประเทศไทยตั้งแต่ 22 ธันวาคม 2567

Re-entry permit

ใบอนุญาตกลับเข้ามาในราชอาณาจักรอีก ที่รักษาสิทธิพำนักเดิมไว้เมื่อเดินทางออกนอกประเทศ

Overstay

การอยู่เกินกำหนดสิทธิพำนัก มีค่าปรับรายวันและอาจถูกห้ามเข้าประเทศตามระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด

Non-Immigrant visa

กลุ่มวีซ่าคนอยู่ชั่วคราวที่แบ่งเป็นรหัสย่อยตามวัตถุประสงค์ เช่น B, O, ED

Visa

การตรวจลงตราที่อนุญาตให้เดินทางมาถึงด่านตรวจคนเข้าเมืองของไทย ไม่ใช่การรับประกันการเข้าเมือง

DTV

Destination Thailand Visa มีผลใช้ตั้งแต่ 15 กรกฎาคม 2567 อายุ 5 ปี พำนักครั้งละไม่เกิน 180 วัน